"ÉG HEF ÁTT VIÐ MIKLA ERFIÐLEIKA, ÞVÍ SKRIFA ÉG KÁTAR SÖGUR."
Afsakið.
Ég er að leita að skrifstofu Weekly Volcano.
Ég vil hitta Hr. Dashwood.
Vinkona mín vill að ég bjóði þér sögu eftir hana.
Hún skrifaði hana.
Hún er tilbúin í að skrifa fleiri. - Ekki hennar fyrsta tilraun.
Nei, herra. Hún hefur selt til Olympic og Scandal
og fékk verðlaun fyrir sögu hjá Blarneystone Banner.
Verðlaun?
Já.
Sestu niður.
Við tökum þetta.
Ó, er það?
Með breytingum. Þetta er of langt.
En þú tókst út...
Ég sá til að sumir syndarar mínir iðrast.
Þjóðin gekk í gegnum stríð.
Fólk vill láta skemmta sér, ekki predika yfir sér.
Siðferði selur ekki nú til dags.
Minnstu kannski á það við vinkonu þína.
Hvernig greiðslu...
Við borgum 25 til 30 fyrir svona.
Við borgum 20 fyrir þetta.
Þú mátt fá hana. Gerðu breytingarnar.
Á ég að segja vinkonu minni að þú takir aðra ef hún er með betri sögu en þessa?
Við skoðum hana. Segðu henni að gera hana stutta og beitta.
Og ef aðalpersónan er stelpa, sjáðu til þess að hún sé gift í lokin.
Eða dauð. Annað hvort. - Fyrirgefðu?
Hvaða nafn vill hún setja með sögunni?
Já, ekkert nafn ef það er í lagi.
Eins og hún vill, sjálfsagt.
Ó, jæja...
Eigðu góðan dag, herra.
Já!
Beth minni myndi líka mjög vel við þig.
Ég vil herbergi fyrir tvo. - Frábært. Það er 4,50 á viku.
Og það er gott verð. - Er það ekki svolítið dýrt?
Þetta er gistiheimili, ekki góðgerðarstarfsemi.
Ég þarf leiguna stundvíslega.
Góðan daginn, fröken March.
Ó, góðan daginn.
Það logar í þér.
Takk fyrir.
Það logar í þér!
Takk fyrir. - Ég er með sama vanda. Sjáðu?
Kitty og Minnie eru að bíða.
Nemendur mínir þurfa mig. - Alltaf að vinna.
Peningar eru málamiðlun tilveru minnar.
Enginn fær blekbletti eins og þína úr peningaþrá einni.
Amy systir mín er í París, og þar til að hún giftist einhverjum ríkum
er það mitt að halda uppi fjölskyldunni. Bless.
Decadent-hreyfingin hefur eyðilagt París, ef þú spyrð mig.
Þessar frönsku konur gætu ekki lyft hárbursta.
Amy!
Ég sagði að þessar frönsku konur gætu ekki lyft hárbursta.
Ó, já. Mjög satt, March frænka.
Ekki gera mér til geðs, stelpa.
Hvað skrifa þau þér, vandræðafjölskyldan þín?
Móðir mín segir ekkert um Beth. Mér finnst ég ætti að fara heim en þau segja: "Vertu kyrr."
Þú getur ekkert gert ef þú ferð heim.
Stelpan er veik, ekki einmana.
Og þú ættir ekki að fara heim fyrr en þú og Fred Vaughn eruð trúlofuð í alvöru.
Já, og þegar ég hef klárað myndlistartímana mína.
Ó, já.
Auðvitað.
Stoppaðu vagninn! Laurie! - Hvað ertu að gera?
Laurie, Laurie, Laurie! - Amy!
Laurie! - Amy!
Amy!
Hvernig hefurðu það?
Þú hefur vaxið svo mikið. - Þú skrifaðir að við myndum hittast á hótelinu.
Ég fann þig ekki. - Þú leitaðir ekki nógu vel.
Ég þekkti þig ekki. Þú ert svo falleg núna. - Hættu þessu.
Ég hélt að þér líkaði þetta? - Hvar er afi þinn?
Í Þýskalandi. Hann er enn að ferðast. Ég er að ferðast einn núna. Slaka á.
Að daðra og veðja og drekka. - Já. Ekki segja móður þinni.
Ertu að elta unga stelpu um Evrópu?
Nei.
Ég trúi ekki að Jo hafnaði þér. Mér þykir það mjög leitt.
Ekki vera það, Amy. Ég er ekki leiður.
Amy!
Amy March!
Komdu hingað samstundis. - March frænka.
Komdu.
Lítur þú ekki vel út? - Komdu honum af mér!
Við þurfum að vera annars staðar.
Komdu í gamlárspartýið. Allir verða þar, líka Fred.
Sæktu mig á hótelið klukkan átta, The Chavain.
Og, Laurie, klæddu þig fyrir hátíðarhöldin!
Pípuhattar og silki!
Ég mæti í mínu besta silki.
Þetta er Laurie.
Ég veit.
Tuttugu metra af bláu silki og bleiku líka. Það sækir einhver það á eftir.
Þetta mun fara þér mjög vel. Ég þekki einmitt klæðskerann sem ég sendi þig til.
Þú verður fallegasta eiginkonan í Concord.
John þarf nýjan Frakka fyrir veturinn, og Daisy og Demi þurfa ný föt.
Og konan hans þarf nýjan kjól. - Ég get ekki...
Ég get það bara ekki.
Hann verður ánægður með hvernig þú lítur út og mun gleyma kostnaðinum.
Þetta er kannski ekki yfirgengilegt.
Duga 20 metrar?
Já. - Mjög gott.
Fimmtíu dollara? Hvað var ég að hugsa?
Mamma! - Mamma!
Ástirnar mínar.
Farið að leika.
Beth!
Beth?
Þarna liggur leið þín, í vestur.
Vestur á leið þá!
Ég óska þér hins besta, lafði.
Þú segir ekkert, frú, við lávarð minn um mig?
Vertu áfram, ég bið þig. Segðu mér hvað þér finnst um mig.
Að þú haldir að þú sért önnur en þú ert.
Ef ég held svo, held ég sama um þig. - Þá segir þú satt, ég er ei það sem ég er.
Stóran, svona stóran... svona.
Afsakið?
Ég tala bara ensku. Afsakið, hvað segirðu?
Hvað sagðirðu? - Komdu að dansa!
Ég veit akkúrat hvern ég vil dansa við.
7 ÁRUM ÁÐUR
Við hvern munt þú dansa, Jo? - Ég dansa ekki.
Hví getum við ekki allar farið? Það er ósanngjarnt.
Farðu í venjulegu skóna. - Þessir pössuðu í vetur.
Nefið mitt er ekki fágað.
Mér líkar við nefið þitt.
Ekki snerta mig, takk. Mér líður nú þegar fáránlega.
Þú værir sæt ef þú reyndir. - Ég vil það ekki.
Ég vil ekki fara en ég vil heyra tónlistina.
Ég skal muna það og syngja fyrir þig. - Er reykurinn eðlilegur?
Rakinn er að þorna.
Skrýtin lykt, eins og brenndar fjaðrir.
Ég tek þetta af núna, og þá sérðu fullkominn lokk.
Af hverju er hárið farið af?
Meg, fyrirgefðu. - Hvað gerðirðu?!
Fyrirgefðu. Þú hefðir ekki átt að biðja mig.
Marmee!
Ég get ekki farið, ég er skemmd!
Hárið mitt!
Ekki stara, ekki hendur fyrir aftan bak, ekki segja "Kristófer Kólumbus".
Allt í lagi. - Ekki takast í hendur. Ekki flauta.
Meg March, þú lítur svo vel út.
Meg.
Takk fyrir.
Nei, þetta er of snemmt. Nei.
Fínt.
Afsakið, ég vissi ekki það væri einhver hér. - Vertu ef þú vilt.
Trufla ég þig ekki? - Nei. Ég þekki ekki marga hér.
Mér leið skringilega fyrst. - Mér líka.
Fröken March, ekki satt? - Hr. Laurence, ég er ekki fröken March.
Bara Jo. - Og ég er ekki Hr. Laurence, bara Laurie.
Dansarðu ekki?
Ég veit ekki hvernig allt virkar hér enn. Ég eyddi mestum tíma mínum í Evrópu.
Evrópu! Ó, en frábært!
Ætti ekki að nota svona orð.
Segir hver? - Ó, Meg. Eldri systir mín. Hérna.
Þetta er hún. Sérðu?
Stelpan í fjólubláa kjólnum.
Mjög fallegur.
Hún hjálpar mér að vera þæg, svo faðir okkar verði stoltur þegar hann kemur.
Hvar er hann?
Hann er í Norðurríkjahernum.
Ég vildi berjast með honum. Ég kemst ekki yfir það að vera stelpa.
Jo, viltu dansa við mig?
Ég get það ekki út af...
Út af hverju?
Muntu ekki segja frá? - Aldrei.
Ég brenndi kjólinn minn. Sérðu?
Meg sagði mér að vera kyrr svo enginn sæi.
Gerðu grín að vild. Þetta er fyndið.
Ég veit hvernig við gerum þetta.
Hvað? - Fóturinn minn.
Ég er meidd í ökklanum.
Hvernig kemst ég heim?
Ég sé ekki annað fyrir þig en að ná í vagn eða að vera hér í nótt.
Vagnar eru of dýrir. - Leyf mér að taka þig. Þetta er rétt hjá.
Nei, takk. Við getum ekki þegið. - Þú verður að taka minn.
Nei, það er svo snemmt. Þú vilt ekki fara strax.
Ég fer alltaf snemma. Í alvörunni.
Hvaða kost hefurðu?
Guð minn góður. Hvað hefurðu gert?
Hún er meidd og getur ekki gengið. Hún er hölt.
Taktu af stólnum. Þú átt að vera sofandi.
Hjálpaðu systur þinni og svo beint í rúm.
Færið ykkur. Meg er meiddur hermaður.
Ég tognaði í ökklanum.
Meg, þú drepur þig fyrir tískuna einn daginn.
Hérna. Hannah, við þurfum ís!
Komdu inn. - Er það í lagi?
Afsakið óreiðuna. Ég nýt þess að baka um miðjar nætur.
Ekki spá í óreiðunni, Hr. Laurence. - Laurie.
Má ég kalla þig Teddy? - Já.
Þú ættir að vera í leikritinu þeirra. Þær gætu notað aukaleikara.
Ég er Amy. - Halló.
Þú rífst við Jo um karlhlutverkin eða leikur stelpu.
Fáðu þér skonsu. - Já, takk.
Og ís.
Laurie, hvernig eru ökklarnir? Þarftu ís? - Nei takk, fröken.
Kallaðu mig móður eða Marmee. Allir gera það.
Þú varst í bleikum skónum, er það ekki? - Þetta er kalt.
Viltu meiri ís? - En þeir líta svo vel út.
Mér líður eins og fínni frú komandi úr partýi í vagni
og með þernur að þjóna mér.
Fyrir rithöfundinn á loftinu.
Af því þú naust leikritsins svo í kvöld,
þá vildi ég gefa þér þetta.
Það mun hjálpa þér að læra um karaktera og mála það með pennanum þínum.
Ég vil gjarnan lesa það sem þú ert að skrifa ef þú leyfir það.
Ég lofa hreinskilni og öllu mínu viti.
Þinn, Friedrich.
Fred, viltu glas? - Já, takk fyrir.
Viltu afsaka mig í smástund?
Laurie.
Amy.
Ég beið í klukkutíma.
Þú náðir mér.
Amy, gerðu það. Amy.
Viltu vita hvað mér finnst um þig? - Hvað finnst þér um mig?
Ég fyrirlít þig. - Af hverju?
Því í staðinn fyrir að vera góður og nytsamlegur,
ertu latur og niðurdrepandi.
Áhugavert. - Sjálfselskt fólk elskar að tala um sjálft sig.
Er ég sjálfselskur? - Já, mjög sjálfselskur.
Með pening þínum, fegurð og heilsu... - Ó, þér finnst ég fallegur.
Já, þér líkar það, hégóminn þinn.
Með alla þessa góða hluti til að njóta, finnur þú ekkert að gera.
Ég skal vera góður fyrir þig, Amy dýrlingur. - Skammastu þín ekkert fyrir höndina?
Nei, alls ekki.
Lítur út fyrir að hafa aldrei unnið og þessi Hringur er fáránlegur.
Jo gaf mér þennan hring.
Ég vorkenni þér. Í alvörunni. Ég óska bara að þú bærir það betur.
Þú þarft ekki að vorkenna mér. Þér líður eins einn daginn.
Nei, ég væri virt ef ég væri ekki elskuð.
Hvað hefur þú gert nýlega, mikli listamaður?
Kannski dreymir þig um að eyða Auði Fred Vaughn.
Fred Vaughn, dömur og herrar!
Fred, ég...
mér þykir þetta svo leitt.
Þetta eru bara sögur, auðvitað.
En ég er að vinna að skáldsögu.
Og skáldsagan þín...
mun vera svona?
Já.
Hingað til, allavega.
Með svona söguþráðum?
Einvígi, dráp og... - Það selur...
Af hverju kvittarðu ekki alvöru nafnið þitt? - Móður minni myndi ekki líka það.
Þetta er of blóðugt fyrir hana.
Ég vil hjálpa með tekjum mínum, ekki valda henni áhyggjum.
Veistu, ég kann ekki að meta þær.
Í alvöru...
Mér finnst þær ekki góðar.
En...
Þær...
Þær eru gefnar út í blöðunum,
og fólk hefur alltaf sagt að ég sé hæfileikarík.
Mér finnst þú hæfileikarík.
Þess vegna er ég að vera svona hreinskilinn.
Ég á ekki efni á svelti með hrósum.
Ertu í uppnámi?
Auðvitað er ég uppnámi. Þú...
sagðir að þér líkaði ekki við verkin mín. - Jo, ég hélt þú vildir hreinskilni.
Já, ég vil það.
Hefur einhver talað svona við þig áður?
Mér hefur verið hafnað oft.
Hefurðu einhvern sem tekur þig alvarlega, sem getur rætt verkin þín?
Og hver gerði þig að háprest yfir góðu og slæmu?
Enginn og ég er ekki... - Hví lætur þú þá svona?
Viðbrögð þín sýna að þú telur þetta satt...
Viðbrögð mín sýna að þú ert hrokafullur gortari.
Shakespeare skrifaði fyrir lýðinn.
Shakespeare var yfirburða skáld, því hann smyglaði ljóðlist í vinsæl verk.
Ég er enginn Shakespeare. - Gott, því við höfum hann nú þegar.
Ef þú veist svo mikið um það, hví gerir þú það ekki sjálfur?
Því ég er ekki rithöfundur.
Ég er ekki með sömu hæfileika og þú. - Nei, þú ert það ekki.
Þú verður alltaf rýnir, aldrei höfundur.
Heimurinn mun gleyma að þú lifðir einu sinni.
Ó, ég er viss um það - En...
En ég...
Enginn mun gleyma Jo March.
Ég trúi því.
Heyrðu.
Við erum ekki vinir. Þú ert ekki vinur minn.
Ég vil ekki álit þitt, því mér líkar ekki vel við þig.
Ekki tala við mig aftur. Takk fyrir.
Ó, Josephine, þetta kom til þín.
Takk fyrir.
JO, KOMDU HEIM STRAX. BETH HEFUR VERSNAÐ. MÓÐIR
Beth.
Gleðileg jól, heimur.
Gleðileg jól!
Gleðileg jól. - Beth, réttu mér appelsínu.
Við höfum verið vakandi í marga tíma. - Hvað ertu að skrifa?
Ég gleymdi mér í dásamlega hefndarleikritinu okkar í gær, Eitur.
Nei, ekkert eitur. Það eru jól.
Jól eru ekki jól án jólagjafa. - Fátækt er hörmung.
Þetta er ósanngjarnt. Hví fá sumar stelpur fallega hluti og aðrar ekki neitt?
Við höfum föður, móður og hvor aðrar. - Við höfum ekki föður á meðan stríðið er.
Ég vildi að ég ætti fúlgu af fé og marga þjóna, svo ég þyrfti aldrei að vinna aftur.
Eða þú gætir verið alvöru leikkona. Þær eru ekki allar fallnar konur.
Ég get ekki verið leikkona.
Ég á margar óskir en mín uppáhalds er að vera listakona í París,
að mála fínar myndir og að vera besti málari í heimi.
Það vilt þú líka, Jo? Að vera frægur rithöfundur?
Það hljómar dónalega þegar hún segir það. - Hví að skammast sín fyrir þrá sína?
Ósk mín er að við séum allar saman með föður og móður.
Það vil ég. - Beth er fullkomin.
Amy. - Hvað um tónlist þína, Beth?
Ég spila fyrir okkur og þarf ekki áheyrendur. - Ekki takmarka þig.
Móðir lagði til að sleppa gjöfum í ár, því mennirnir þjást í hernum.
Við getum lítið gert annað en fórnað smá með glöðu geði.
Ekki leika móður því að hún er ekki heima.
Jo, þetta er drengjalegt. - Því geri ég það.
Ég þoli ekki dónalegar stelpur. - Ég þoli ekki dekruð börn.
Jo! - Nefið mitt!
Það er nú þegar ljótt!
Jo! Jo!
Ég veit ykkur er sama hvað mér finnst, en þið viljið ekki að móðir ykkar sjái ykkur svona.
Okkur er annt um hvað þér finnst. - Þú ert meiri fjölskylda en March frænka.
Ekki, Jo. - Hvar er Marmee? Ég er svöng.
Guð veit. Einhver aumingi kom betlandi.
Mamma ykkar fór til að sjá hvað vantaði.
Ég vildi að hún hjálpaði öðrum á betri tímum. - Ég og Joanna erum mjög svangar.
Dúkkur eru ekki svangar.
Ég hef endurskrifað endinn. Leggjum hann á minnið. Amy, náðu í búningana.
Ég bjó til hina fallegustu kórónu,
og ég málaði gömlu skóna mína bláa svo hún líti út eins og prinsessa!
Sorglega atriðið er mjög gott. - Bíddu þar til þú sérð nýju ræðuna.
Ég veit ekki hvernig þú skrifar svona vel. Þú ert eins og Shakespeare.
Frk. Michelangelo, getur þú æft yfirliðsatriðið?
Þú ert stíf eins og járn. - Ég ræð ekki við það.
Ég hef aldrei séð neinn falla í yfirlið. Ég vil ekki marbletti.
Ég fell auðveldlega ef ég get. Ef ekki, mun ég falla tignarlega í stól.
Og mér er sama þótt Hugo komi að mér með byssu.
Hannah? - Ég leik ekki.
Ég sagði ekkert. - Ég veit hvað þú hefðir sagt, og ég leik ekki.
Þið þurfið báðar að krjúpa hér.
Ég vil ekki krjúpa.
Þetta er sérstaka senan okkar, og enginn mun horfa á okkur.
Brostu. - Ég vil það ekki.
Þú verður. Og Meg ætti að vera leikstýran.
Þannig að hún ætti að krjúpa...
En þetta er senan okkar... - Ef þú krýpur...
Gleðileg jól, stelpur.
Marmee! - Gleðileg jól!
Ég er svo glöð að sjá ykkur ánægðar. Hvernig er leikritið?
Jo, þú ert þreytuleg. Vaktirðu í nótt að skrifa?
Auðvitað - Amy, kysstu mig. Takk fyrir.
Gleðileg jól. Hvernig hafið þið það?
Ég er svo svöng. - Sjáðu þetta.
Ég gæti étið hest. - Ekki segja þetta, Jo.
Hvað?
Hvað er að?
Ekki langt frá býr fátæk kona, Frú Hummel.
Börnin hennar fimm eru í einu rúmi svo þau frjósi ekki með ekkert að borða.
Viljið þið gefa þeim morgunmatinn ykkar í jólagjöf?
Er það nú sem þú segir að Faðir hefði viljað það?
Já.
Takk fyrir.
Og takk, Hr. Laurence, fyrir að bjóða mér.
Verði þér að góðu.
Kannski getur þú kennt barnabarni mínu mannasiði
í auk við stærðfræði?
Ó, stelpur...
Farið varlega.
Passið ykkur.
Hér úti með engar ermar.
Góðir englar eru komnir til okkar.
Halló.
Ég er komin aftur með mat og teppi.
Og peysur.
Og við komum með lyf.
Þetta eru stelpurnar mínar.
Segið halló.
Hann er veikur.
Stelpur, takið út matinn.
Viljið þið smá?
Viltu einn?
Fáið ykkur allt.
Kveikjum eld. - Þetta er gott, ekki satt?
Gott, er það ekki?
Marmee, við þurfum ekki tærnar okkar. - Ég hef misst eina.
Hefur einhver önnur misst tána?
Þetta var frábært. - Ég finn ekki fyrir fótunum mínum.
Eru þetta álfar?
Jólasveinninn.
Nei, March frænka. - Hr. Laurence sendi þetta.
Afi hans Laurie? - Já.
Af hverju?
Hann sá ykkur gefa morgunmatinn og vildi að þið nutuð dagsins.
Ég hélt hann væri leiðinlegur gamlingi. - Gjöfult af honum.
Afabarnið hans, Laurie, gaf honum eflaust hugmyndina.
Við ættum að vingast við hann.
Strákar hræða mig, og þetta stóra, gamla hús líka.
Jenny Snow segir að Hr. Laurence afneitaði syni sínum þegar hann fór að eiga við ítalska konu.
Nú er Laurie munaðarleysingi
og læstur allan daginn í þessu húsi með kennaranum sínum.
Hann er góður maður sem missti dóttur sína þegar hún var barn.
Son sinn líka. - Dó dóttir hans?
Það er svo sorglegt - Er Laurie ekki rómantískur? Hann er hálf ítalskur.
Hvað veist þú? Þú hefur varla talað við hann.
Ég ber ekki ábyrgð á veislunni en ég er með óvæntan glaðning.
Er hann að koma heim? - Bréf frá föður!
Ég vildi að ég gæti farið.
Jo, við missum ekki okkar eina bróður.
Það er hræðilegt að sofa í tjaldi.
Jo situr aftast svo við sjáum hana ekki gráta. - Hvað með það?
Kemur hann heim? - Hann verður eins og lengi og þörf er á.
Og við biðjum hann ekki að koma heim mínútu fyrr.
"Gefðu þeim öllum ást mína og koss.
Segðu þeim að ég hugsi til þeirra á hverjum degi, biðji fyrir þeim hvert kvöld
og finni fyrir hlýju frá ást þeirra alltaf.
Heilt ár er langur tími þangað til ég sé þær.
En minntu þær á að meðan við bíðum, getum við unnið svo þessum dögum...
sé ekki sóað.
Ég veit að þær verða elskuleg börn við þig.
Sinna skyldu sinni dyggilega.
Berjast gegn óvinum hetjulega.
Og takast á við sjálfar sig fallega."
Álög nornarinnar, leikrit eftir Jo March.
Gerðu það sætt, snöggt og sterkt...
„Þegar ég kem aftur til þeirra..." - Andi, svaraðu söng mínum.
„Verð ég...
heillaðri og stoltari en aldrei fyrr...
af litlu konunum mínum."
Brava!
Afsakið. Afsakið.
Afsakið. Stöðin þín, fröken.
Ó, takk fyrir.
Er hún farin? Af hverju?
Ég veit það ekki. Hún fór bara.
Sagði hún hvort hún kæmi aftur? - Við áttum ekki hjartnæmar samræður, prófessor.
Af hverju siturðu þarna? Farðu og dustaðu af einhverju.
Hvað með stelpurnar? Hún var þeirra besti kennari.
Ég veit.
Erfitt að fara aftur til vinnu eftir svo góðar stundir.
Ég vildi að það væru jól á hverjum degi. - Eða nýár. Væri það ekki gaman?
Við erum vanþakklátar rófur.
Jo! Ekki segja svona ljóta hluti. - Ég elska sterk orð sem þýða eitthvað.
Ég þarf að fara í skólann og er ekki með límónur. - Límónur?
Allar stelpurnar skiptast á súrsuðum límónum, og ég skulda margar.
Dugar þetta? - Hví gerðirðu þetta?
Meg, takk fyrir.
Ég veit hvernig það er að vilja eitthvað og að vera utangátta við aðrar stelpur.
Það og teikningar eyða skuldinni. - Teikningar?
Ekkert. Ég er bara ánægð að móðir neyðir mig ekki í skóla með þessum stelpum.
Fljótar. Ég er sein.
Beth, eftir verslunarferðina þarftu að vinna í stærðfræði og stafsetningu.
Ég kíki á það þegar ég kem heim.
Bless.
Josephine. - Já?
Josephine. - Já? Hérna.
Er ástæða fyrir því að þú hættir að lesa Belsham?
Fyrirgefðu.
Ég held áfram.
Passaðu þig, væna.
Einn daginn þarftu mín, og þú munt óska að þú hegðaðir þér betur.
Takk kærlega fyrir vinnuna og góðmennsku þína,
en ég ætla að sjá fyrir mér sjálf.
Nú jæja.
Nei, enginn sér fyrir sjálfur.
Ekki í alvörunni.
Sérstaklega ekki sem kona. Þú þarft að giftast vel.
En þú ert ekki gift. - Því að ég er rík.
Og ég hef haldið vel í peningana mína.
Ólíkt föður þínum.
Eina leiðin til að vera ógift er að vera rík?
Já.
Það eru fáar leiðir fyrir konur til að þéna fé. - Ekki satt.
Þú gætir rekið hóruhús.
Eða farið á svið.
Nokkurn veginn sami hluturinn.
Þar fyrir utan, segir þú satt.
Sárafáar leiðir fyrir konur.
Því ættir þú að hlusta á mig. - Svo ég geti gift mig.
Nei. Svo þú getir lifað betra lífi en aumingja móðir þín.
En Marmee elskar lífið sitt. - Þú veist ekki hvað hún elskar.
Faðir þinn vildi frekar mennta börn frelsaðra manna en sjá um fjölskyldu sína.
Já, en hann hafði rétt fyrir sér.
Það er hægt að hafa rétt fyrir sér og að vera heimskur.
Ég hugsa ekki.
Þér er ekki borgað fyrir að hugsa.
Ég veit þér er sama um hjónaband núna.
Ég get ekki álasað þér það.
En ég ætla til Evrópu eitt sinn í viðbót, og ég þarf ferðafélaga.
Hvernig líst þér á að vera sú sem ég tek? - Ég vil það meira en allt.
Allt í lagi, lestu þá.
Og ekki laumast um.
Mér líkar ekki við læðupoka.
Lincoln forseti.
Faðir berst fyrir hann.
Faðir minn segir að stríð sé sóun og við ættum að leyfa þeim að halda vinnuaflinu.
Susan, það er siðlaust.
Allir nutu góðs af kerfinu, líka March-fjölskyldan.
Af hverju þarf að refsa Suðrinu? - Kannski ætti að refsa okkur öllum.
- March-fjölskyldan elskar málstað. - Teiknaðu þá bara Hr. Davis.
Ég veit ekki hvort ég ætti. - Ég mun eyða skuldinni og gefa þér fimm límónur.
...stafsetninguna og lesturinn þinn.
Fröken March.
Sestu niður.
Sestu niður, Laurie.
Latína er forréttindi.
Þú verður að læra þetta.
Ég má ekki missa þessa stöðu. Farðu á Cicero...
Það er stelpa þarna úti. - Nei.
Jú, Hr. Brooke, það er stelpa. - Nei, það er engin.
Ég fæ aldrei að fara heim aftur.
Það er stelpa. - Það er stelpa.
Halló. Ertu meidd?
- Ég er Amy. - Halló, Amy. Ég er Laurie.
Ég veit. Þú komst með systur mína heim eftir ballið.
Ég hefði aldrei tognað í ökklanum.
Ég er með litla fætur, bestu í fjölskyldunni.
En ég get aldrei farið aftur heim, því ég er í svo miklu klandri.
Sjáðu.
Hr. Davis barði mig.
Segðu þjónunum að kaupa málverkið fyrir mig.
Amy! Ertu hérna? - Meg! Höndin mín, sjáðu.
- Jo. - Hvílík gnægð.
Þetta er svo vont.
Þú ættir að vera hamingjusamasti piltur í heimi.
Ég get ekki lifað á bókum einum. - Ég gæti það.
Hvað gerðirðu? - Ég teiknaði mynd og Hr. Davis sló mig.
Ó, Kristófer Kólumbus, sjáðu þetta. - Þetta er afi minn.
Ertu hræddur við hann? - Ég er ekki hræddur við neinn.
Hann lítur strangur út, en afi minn var mikið myndarlegri.
Jo, við berum ekki saman afa.
Finnst þér hann myndarlegri?
Nei, þú ert mjög myndarlegur. Ég meinti ekki... - Ég þekkti föður móður þinnar.
Þú ert með anda hans.
Takk kærlega fyrir, herra.
Þú ferð ekki í þennan skóla aftur. - Gott. Þessi maður hefur alltaf verið fáviti.
- Jo mun kenna þér. - Ég? Ég er nú þegar að kenna Beth.
Þú ert góður kennari.
Já, að kenna konum heima er miklu meira viðeigandi.
Bara því að skólar fyrir konur eru svo slæmir. - Alveg rétt.
Ég vil að allar stelpurnar fari úr skólanum hans og hann deyi.
Amy, þú gerðir rangt og það verða afleiðingar. - Ég gerði ekkert. Ég gerði bara teikningu.
Takk kærlega fyrir að sjá um Amy. - Að sjálfsögðu.
Stelpurnar mínar koma sér oft í vandræði.
Ég líka. - Þá hleypur þú yfir, og við sjáum um þig.
Komið hvenær sem er. Bjóðið Beth líka.
Já! Beth myndi dýrka píanóið. - Er hún sú þögla?
Já, það er Beth okkar.
Segðu henni að nota píanóið okkar. - Takk.
Jo, fáðu hvaða bók sem er lánaða.
Má ég koma og skoða málverk? - Já.
Það er líka fallegt gróðurhús.
Við þurfum að fara.
Hr. Laurence, geturðu keypt þetta málverk? - Ég ætla að taka þetta, ef það er í lagi.
Ég skila því bráðum. Ég lofa. - Takk aftur.
Takk fyrir höndina mína!
Takk fyrir! - Bless.
Ó, fröken Meg?
Þú gleymdir hanskanum.
Jæja, aftur til vinnu.
Aftur til vinnu.
Kyrrð!
Nýtt leikrit eftir fröken Jo March mun fara á svið í Barnville leikhúsinu
á næstu vikum, sem mun vera betra
en allt sem hefur sést fyrr á sviði í Bandaríkjunum.
Í aðalhlutverki er besta leikkona héðan til Mississippi árinnar, fröken Meg March.
Já, koma svo. Vel flott. Bravó.
Vikuleg skýrsla. Meg góð, Jo slæm.
Beth mjög góð. Og Amy svona í miðjunni.
Vel gert, herrar. - Frábært.
Frábært, frábært. - Bravó.
Herra forseti og aðrir herrar,
ég vil leggja fram umsókn fyrir nýjan meðlim.
Sá myndi vera mjög, mjög þakklátur
og myndi bæta mikið við anda klúbbsins.
Ég mæli með...
Hr. Theodore Laurence!
Alls ekki. - Nei.
Hvað? Fáum hann með. - Hann er alvöru strákur.
Við viljum ekki stráka. Þessi klúbbur er fyrir dömur.
Við ættum að gera það. - Hví?
Þó við erum hræddar, segi ég já. - Hví?
Þetta er Laurie. - Nei.
Þetta breytir öllu.
Kjósum. Upp með hendur.
Ekki taka höndina hennar. - Upp með hönd. Þetta er Laurie.
Allt í lagi. Já.
Og þar sem það er enginn betri tími en nú...
Dömur, dömur, vinsamlegast.
Þetta var mín áætlun. Ég verðskulda skömmina. Jo gaf sig einungis eftir mikla stríðni.
Já. - Já, já.
Ég vil einungis segja að til að sýna þakklætið mitt, að ég...
Já, Já. - Áfram.
Til þess að efla vinatengsl milli nágrannaþjóða.
Og því legg ég fram þess lykla
fyrir lítið pósthús sem ég bjó til í skóginum við tjörnina.
Já, fjóra lykla. Þeir eru fyrir þig, vinan.
Meg, já, já. Og fyrir þig. - Ó, takk kærlega fyrir.
Þessi er fyrir mig. Og án frekari tafa, þakka ég fyrir mig.
Ég fæ mér sæti sem hluti af klúbbnum.
Já, auðvitað. - Bravó, bravó.
Velkominn, Laurie.
Þrír, fjórir, fimm. - Þið fenguð bæði fimm.
Ég spurði lækninn. - Þetta er jafntefli.
Það gengur ekki upp. - Ég veit. Trúi þessu ekki.
Halló.
Jo!
Daisy og Demi! Má ég fá knús?
Þið eruð orðin svo stór.
Ég vildi að þú værir að kenna þeim. - Ég veit. Ég er hér nú.
Gott að fá þig heim. - Farðu úr þessu.
Ég held að einmanaleikinn náði til Beth þó hún segir ekkert.
Hvar er Beth? - Hún er uppi.
Við héldum að hún væri betri, en hitinn veikti hjartað hennar.
Taktu þetta og finndu besta lækni sem þú getur.
Þú þarft peninginn til að lifa í New York. - Nei, ég fer ekki aftur.
Ég nota restina og fer með hana á ströndina og styrki hana.
Hvenær kemur Amy heim?
Við vildum ekki gera hana áhyggjufulla. - Veit hún ekki?
Beth bað okkur að segja henni ekki til að eyðileggja ekki ferð hennar.
Amy hefur alltaf sloppið við erfiðu hluta lífsins.
Jo, ekki vera reið út í systir þína.
Ég finn ekki neitt.
Marmee, hefurðu séð hanskann minn? - Hvenær sástu hann síðast?
Jo! Jo, hvar ertu?
Ég finn ekki hanskann. - Taktu minn.
Jo, við verðum seinar. - Hvert ertu að fara?
Þér er ekki boðið.
Þú ert að fara eitthvað með Laurie. - Já, hættu að ergja mig.
Ertu með miðana? - Já, fljót.
Þú ert á leið í leikhús með Laurie. Meg, má ég koma með?
Þér var ekki boðið. - Þú mátt ekki fara, ekki væla yfir því.
Ég fæ aldrei að fara neitt.
Beth er við píanóið, og ég er einmana. - Ég get kennt þér hljóma.
Ég vil ekki hljóma. Ég vil fara í leikhúsið.
Nei. Þú myndir ekki vilja troða þér óboðin.
Við þurfum að eiga við Hr. Brooke. - Mér líkar við hann. Hann er góður.
En ég get borgað fyrir mig. - Þú kemur ekki.
Því miður, Jo segir rétt.
Nei! Gerðu það. - Næst.
Komdu, Meg. Hættu að klappa henni. - Gerðu það!
Þú munt sjá eftir þessu, Jo March! - Amy!
Þú munt sjá eftir þessu!
Hættu að horfa á mig svona!
Jo! - Ég elskaði hverja mínútu.
Mér fannst leikkonan... - Mjög, mjög góð.
Já, hún var mjög góð. - Hún var það. Mjög góð.
Bless!
Ég elska leikhúsið.
Meg, þú ert mikið betri en hún var. Þó hún var góð í að falla í yfirlið.
Ég undra mig á því hvernig hún varð svona hvít.
Hr. Brooke, gæti hann verið hlýðnari?
Mér fannst hann mjög kurteis. - Bíddu, leyfðu mér að skrifa þetta niður.
Beth, hvað er uppáhalds augnliturinn þinn? - Fjólublár.
Hr. Brooke er með blá augu og gamla sál sem er mikilvægara en fé.
Tók einhver skáldsöguna mína?
Nei. - Nei. Af hverju?
Amy, þú ert með hana.
Nei. - Það er lygi.
Ég er ekki með hana. Ég veit ekki hvar hún er og mér er sama.
Segðu mér eða ég neyði þig!
Ég brenndi hana! - Marmee!
Ég brenndi bókina. Ég sagði þér að þú myndir kenna á því!
Allt í lagi, Jo! Farðu af henni!
Jo. Amy. Af henni! - Ég hata þig!
Mér þykir það leitt.
Amy.
Það eina sem þér þykir vænt um eru skrif þín.
Ég hefði ekki getað sært þig með því að skemma kjól af þér,
og ég vildi særa þig.
Mér þykir þetta mjög leitt núna. Fyrirgefðu.
Jo...
ekki halda í reiðina.
Fyrirgefðu henni.
Hjálpið hvor annarri.
Og byrjið aftur á morgun.
Hún verðskuldar ekki fyrirgefningu.
Og ég mun hata hana. Ég mun hata hana að eilífu.
Góðan daginn. Fallegt úti. Síðasti dagur á ánni. Náið í skautana.
Jo, þú lofaðir að ég mætti koma seinast.
Verður hún svona að eilífu?
Þetta var mikill missir fyrir hana.
Er ekkert sem ég get gert?
Farðu á eftir henni. Segðu ekkert fyrr en Jo er í góðu skapi með Laurie
og segðu þá eitthvað fallegt.
Þið verðið vinkonur aftur.
Jo, bíddu!
Ég er að koma!
Þú sagðir að ég gæti komið seinast!
Jo, Laurie, bíðið! Ég kem!
Bíðið!
Jo!
Vertu nálægt kantinum. Ekki öruggt í miðjunni.
Allt í lagi. - Jo!
Jo, ég er að koma!
Jo!
Jo, gerum þetta!
Jo, bíddu!
Jo!
Ertu í lagi? - Já.
Hjálp! Hjálpið mér! - Amy. Þetta er Amy.
Komdu. Komdu, Jo.
Jo!
Jo, náðu í grein.
Amy. - Jo!
Amy. Amy.
Hjálp!
Ég get ekki andað!
Jo, hjálpaðu mér að toga. Amy, gríptu í greinina.
Fyrirgefðu. Systir mín, systir mín.
Hún er sofandi.
Ef hún hefði dáið, væri það mér að kenna.
Hún verður í fínu lagi.
Læknirinn sagði að hún fékk ekki einu sinni kvef.
Hvað er að mér? Ég hef tekið margar ráðstafanir
og skrifað bréf úr sorg og grátið oft yfir syndum mínum...
en það virðist ekki hjálpa.
Þegar ég er ástríðufull, verð ég svo grimm.
Ég gæti sært hvern sem er og notið þess.
Þú minnir mig á mig sjálfa.
En þú ert aldrei reið.
Ég er reið á næstum hverjum degi.
Er það?
Ég er ekki þolinmóð í eðli mínu.
En með 40 árum af viðleitni
læri ég að leyfa því ekki að stjórna mér.
Ég mun gera það sama þá.
Ég vona að þú gerir mikið betur en ég.
Það eru sum eðli sem eru of göfug til að draga úr
og of stór til að beygja.
Jo.
Ó, Beth, ástin mín.
Þú þurftir ekki að koma. - Ég hefði aldrei átt að fara.
Þarfnastu eitthvers? Hérna.
Fáðu þér vatn.
Það er svo gott að sjá þig.
Við ætlum að sjónum til að styrkja þig.
Að sjónum? - Ég vil sjá þig dansa þegar Amy kemur aftur.
Hún ætlar ekki að stytta ferðina? - Nei, nei.
Gott.
Eru einhverjar fréttir? Hvað segir hún?
Hún segir að Laurie er þarna.
Ég er ánægð að hann er með henni.
Hann svarar engum af bréfunum mínum.
Saknarðu hans?
Ég sakna alls.
Ég veit.
Flýtið ykkur! Meg verður farin í viku. - Erum að koma!
Taktu hinn vagninn og fylgstu með Meg. Passaðu að hún verði ekki ástfangin.
Það var fallegt af Annie að bjóða mér á ballið.
Takk fyrir að leya mér að fara. - Vertu bara þú sjálf.
Og vertu með þetta á ballinu. Ég átti það á þínum aldri.
Ég hef aldrei skilið það að geyma skart fyrir brúðkaup.
Þú ættir að eiga eitthvað sem er bara þitt. Það á að njóta fallegra hluta.
Já, það á að njóta fallegra hluta.
Má ég sjá? - Hannah!
Ég vil líka fara á ballið.
Er það góð hugmynd að hún fari burt svona?
Stelpur þurfa að fara út í heim og mynda eigin skoðanir.
Ekki gleyma okkur. - Ég geri það ekki, Jo. Þetta er bara vika.
Þetta er fallegt. - Ekki þitt.
Það myndi fara mér vel. - Hún þarf almennilega skó.
Takk fyrir vagninn, Hr. Laurence. Hvernig getum við endurgreitt þér það?
Bull og vitleysa.
Ég heilsaði hestunum. Þeir eru indælir. - Það er eitt samt.
Það hvarflaði að mér að píanó dóttur minnar stendur ónotað.
Vilja stelpurnar þínar kíkja yfir og æfa sig endrum og sinnum?
Til að halda því stilltu. Ef þær vilja ekki koma, þá er það líka í lagi.
Herra, þær vilja það.
Mjög, mjög mikið.
Þú ert músíkalska stelpan? - Ég elska það.
Og ég kem ef þú ert viss um að enginn heyri og sé truflaður.
Ekki sála, væna mín.
Sakna þín. - Bless.
Má ég fá borða þína lánaða? - Nei.
Bæ! - Vertu góð. Njóttu ballsins.
Bæ. Ég kem aftur bráðum. - Ekki gifta þig.
Ekki verða ástfangin.
Komdu aftur strax. - Ég elska þig.
Samstundis. - Samstundis.
Rólegur.
Takk fyrir.
Ég væri svo spennt fyrir kvöldinu.
Auðvitað. - Ó, nei, ég er í raun ekki...
Í hvaða kjól ferðu í kvöld, Meg?
Ég fer í þessum. - Þessum? Geturðu ekki sent eftir öðrum?
Ég á ekki annan. - Bara þennan? En fyndið.
Alls ekki.
Það er engin þörf á því, Daisy. Ég kalla þig Daisy núna.
Ég á fallegan bleikan kjól, og þú munt fara í honum til að geðjast mér.
Ef það er í lagi. - Að sjálfsögðu.
Allir elska þig, Daisy.
Þú ættir að eiga kjólinn minn. - Ég get það ekki.
Þú verður. - Nei.
Ég dýrka þig í honum.
Skemmtu þér, litla Daisy.
Laurie. Ég vissi ekki að þú myndir koma.
Átti að vera óvænt.
En skemmtilegur glaðningur.
Af hverju kalla þær þig Daisy? - Það er gælunafnið þeirra fyrir mig.
Meg er fullkomlega fínt nafn.
Það er eins og að leika hlutverk að vera Daisy í smástund.
Hvað myndi Jo segja?
Þú myndir ekki giftast einhverjum hér, er það?
Kannski.
Þú færð hræðilegan höfuðverk á morgun.
Finnst þér ég líta vel út?
Nei, mér finnst það ekki.
Af hverju ekki?
Mér líkar ekki stúss og fjaðrir.
Þú ert dónalegasti strákur sem ég þekki.
Fyrirgefðu og komdu að dansa.
Ég er hrædd um að þér muni ekki líka það.
Mér líkar ekki við kjólinn, en mér finnst þú æðisleg.
Í alvöru? - Í alvöru.
Ég veit það er kjánalegt, en ekki segja Jo.
Leyf mér að hafa gaman í kvöld. Ég mun vera ofsa góð restina af ævinni.
Fyrirgefðu, John.
Silkið var fyrsti alvöru kostnaðurinn.
Fimmtíu dollarar, þó mikið, er kannski
ekki svo mikið fyrir kjól með öllu því sem þarf til að klára hann nú til dags.
Þetta er ekki kjóll ennþá. Þetta er...
Þetta er bara efnið.
Ég skil.
Ég veit að þú ert reiður. Ég vil ekki sóa pening þínum, en ég get ekki
staðist það þegar Sallie verslar að vild og vorkennir mér því ég geri það ekki.
Ég reyni að vera sátt en það er erfitt.
Og ég er þreytt á því að vera fátæk.
Ég var hræddur um þetta.
Ég geri mitt besta, Meg.
Ó, John.
Elsku góði duglegi strákurinn minn.
Þetta var svo vanþakklátt og ljótt.
Hvernig gat ég sagt þetta?
Kannski meintir þú það. - Nei, ég gerði það ekki.
Við finnum leið til að fá jakka fyrir þig, og verðum við þá ekki flott, við tvö?
Ég á ekki efni á því.
John. - Ég þarf að fara í rúmið.
John.
Og mér þykir mjög leiðinlegt að þú hefur verið án svo margra fallegra hluta...
og að þú giftist einhverjum sem getur ekki gefið þér þá.
Halló, Amy.
Ég vil ekki sjá þig.
Ekki vera reið mér. Ég sé eftir hegðun minni.
Ertu drukkinn?
Hví ertu svona erfið? Klukkan er fjögur. - Einhver verður að vera það.
Hvenær hefurðu gerð listaverksins mikla, Raphaella?
Aldrei.
"Aldrei"? Af hverju?
Ég er misheppnuð.
Jo er í New York að skrifa, og ég er misheppnuð.
Það er aldeilis yfirlýsing tvítug að aldri.
Róm tók allan hégóma úr mér, og í París fann ég að ég yrði aldrei snillingur.
Svo að ég gafst upp á listadraumum mínum. - Hví gafstu upp?
Þú hefur svo mikla hæfileika og orku. - Hæfileikar eru ekki snilld.
Og engin orka getur gert mig að snillingi.
Ég vil vera stórkostleg eða ekkert.
Og ég vil ekki vera einhver krotari, þannig að ég mun ekki halda áfram.
Hvaða konum er hleypt í klúbb snillingana hvort sem er?
Brontë systurnar?
Bara þær? - Já, ég held það.
Og hver ákvarðar snilligáfu?
Menn, áætla ég. - Þeir eru að skera niður samkeppnina.
Þetta eru flókin rök til að láta mér líða betur.
Er það? Líður þér betur?
Sem karl eða kona er ég með miðlungshæfileika. - "Miðlungshæfileika"?
Má síðasta portrettið þá vera af mér?
Allt í lagi.
Nú þegar þú hefur gefist upp á kjánalegu listadraumum þínum,
hvað ætlar þú að gera í lífinu?
Að vinna í öðrum hæfileikum mínum og verða mikilvæg í þjóðfélaginu.
Þar kemur Fred Vaughn inn.
Ekki gera grín. - Ég sagði nafnið hans.
Þið eruð ekki trúlofuð, vona ég. - Nei.
En þú verður það ef hann fer á skeljarnar?
Mjög líklega, já.
Hann er ríkur. Meira að segja ríkari en þú.
Ég skil að yfirstéttardrottningar geta ekki verið án peninga,
þó það hljómi skringilega frá einni af dætrum móður þinnar.
Ég hef alltaf ætlað að giftast ríkum. Hví ætti ég að skammast mín fyrir það?
Það er ekkert að skammast sín fyrir á meðan þú elskar hann.
Ég trúi að við ráðum hverja við elskum.
Það er ekki eitthvað sem bara gerist.
Ég held að ljóðskáldin séu ósammála.
Ég er ekki ljóðskáld.
Ég er bara kona.
Og sem kona er engin leið fyrir mig til að þéna mínar eigin tekjur.
Ekki nóg til að lifa eða halda uppi fjölskyldu.
Ef ég ætti minn eigin pening, sem ég á ekki,
myndi hann tilheyra eiginmanninum strax eftir giftingu.
Ef við ættum börn, væru þau hans, ekki mín.
Þau væru hans eign.
Ekki segja mér að hjónaband sé ekki fjárhagssamningurinn sem það er.
Kannski ekki fyrir þig, en þannig er það fyrir mig.
Ó, þetta er Fred. Hjálpaðu mér að hneppa.
Takk fyrir.
Lít ég vel út?
Þú lítur fallega út.
Þú ert falleg.
Fred!
Ég hef saknað þín.
Þetta er Fred Vaughn og Kate, systir hans. Þú þekkir Hr. Brooke.
Þetta eru Meg, Amy, Beth og Jo.
Ánægjulegt að hitta ykkur. - En glæsilegt.
Ég er Amy March. Mundu nafnið. Ég kem og finn þig einn daginn í London.
Ég mun gera það.
Þetta hitti næstum bát. - Fallegt af þér.
Jæja. - Fyrirgefðu.
Ég veit eitt sem þú veist ekki.
Segðu mér strax. - Týndi Meg hanska?
Hr. Brooke hefur hann! - Já.
Hvernig veistu? - Ég sá hann.
Hvar? - Í vasanum hans.
Allan tímann? - Já. Er það ekki rómantískt?
Nei, það er hrikalegt. - Ég hélt þú yrðir ánægð.
Yfir því að einhver tæki Meg frá mér? Nei, takk.
Þér líður betur þegar einhver kemur og tekur þig burt.
Ég vil sjá einhvern reyna. - Ég vil líka sjá einhvern reyna.
„Við hefðum aldrei elskað jörðina svona
ef við hefðum ekki átt æsku hér,
ef það væri ekki sama jörðin þar sem blómin blómstra á vori hverju,
sem við tíndum með litlu fingrunum okkar.
Hvaða nýjung er jafnvirði þessum hversdagsleika
þar sem allt er þekkt og elskað
því það er þekkt?"
Hversu flott er þetta? - Ég elska að hlusta á þig lesa,
en ég vil frekar heyra sögur sem þú hefur skrifað.
Ég hef engar nýjar sögur.
Af hverju ekki?
Hef skrifað engar.
Þú ert með blýant og penna. Sittu hér og skrifaðu eitthvað.
Ég get það ekki.
Ég get það ekki lengur.
Af hverju ekki?
Enginn vill heyra sögurnar mínar hvort sem er.
Skrifaðu eitthvað fyrir mig.
Þú ert rithöfundur.
Meira að segja áður en einhver þekkti þig eða borgaði þér.
Ég er mjög veik, og þú verður að hlýða mér.
Gerðu það sem Marmee kenndi okkur.
Gerðu það fyrir aðra.
Ef þú gengur til Vermont, þá mun Frú Sewall í Keene, New Hampshire
bjóða þér hús og fæði. - Gjörðu svo vel.
Þú ættir að fara heim. Ég sé um þetta.
Nei, ég verð að vera hér.
Ég hef eytt ævinni í að skammast mín fyrir þjóð mína.
Ekki illa meint, en þú ættir enn að skammast þín.
Ég veit. Ég geri það.
Halló, herra. - Halló, frú.
Áttu syni í hernum?
Já, frú. Ég á fjóra.
En tveir voru drepnir og einn er í gíslingu.
Ég er að fara til hins sem er mjög veikur á spítala í Washington.
Þú hefur mikið gert fyrir þjóðina, herra.
Ég færi sjálfur ef ég væri til gagns, en ég er það ekki og því gef ég syni mína.
Herra, ég gef þér teppi...
til að halda á þér hita.
Takk fyrir. Guð blessi þig. - Guð blessi þig.
Frú March. Símskeyti frá Washington.
Er Jo komin frá March frænku? - Nei, hef ekki séð hana.
Ég fann það! - Viltu annað par af skóm?
Takk fyrir. Ég get ekki misst af síðustu lestinni.
Hannah, náðirðu í náttskyrtur föðurs? - Já.
Hvernig get ég hjálpað, Beth?
Takk fyrir að vera hér. - Sjálfsagt.
Fannstu hlýja teppið? - Ef ég get aðstoðað, láttu mig vita.
Ég kíki á stelpurnar á hverjum degi. - Þurfum við meiri bækur eða tau?
Takk fyrir.
Ég hef alltaf dást að manninum þínum. Ég bið fyrir snöggum bata.
Ég fann þessi lín.
Hannah, lyf? - Lyfin eru pökkuð.
Fyrirgefðu. - Ég vil bjóðast til að fylgja móður þinni.
Hr. Laurence er með tengsl í Washington
og það myndi gefa mér mikið að vera hjálplegur þar.
Takk fyrir. - Sjálfsagt.
Meðan ég er í burtu, er Hannah við stjórn.
Munið að kíkja á Hummel-fjölskylduna. Þetta verður erfiður vetur fyrir alla.
Verður þetta nóg fyrir lestina?
Tuttugu og fimm dollarar? Ekki líkt March frænku að vera gjafmild.
Ég fór ekki til March frænku. Ég þorði því ekki.
Hvar fékkstu peninginn? - Ég seldi aðeins mitt eigið.
Jo! Hárið þitt!
Eina fegurð þín. - Þú ert eins og strákur.
Það hefur ekki áhrif á stöðu þjóðarinnar, kveinið ekki.
Ég er svo stolt af dóttur minni.
Ég vildi gera þetta fyrir föður. Þetta verður gott fyrir hégóma minn.
Það væri fínt. - Þú gerir það aldrei.
Þetta vildi ég ekki fyrir hana. - Ó, Teddy.
Ó, Jo.
Stelpur mínar, ég elska ykkur meira en orð geta sagt.
Verið góðar við hvor aðra. Biðjið fyrir bata föðurs.
Og ég kem aftur eins fljótt og hægt er. Elska ykkur.
Jo.
Hvað er að? Er það út af föður?
Nei.
Það er hárið mitt.
Mér liði eins.
Ég veit þér liði eins.
Laurie, hvenær ferðu til afa þíns?
Bráðlega.
Þú hefur sagt það oft síðasta mánuð. - Stutt svör spara vanda.
Hann á von á þér, svo hví ekki gera það?
Venjubundin siðspilling, held ég. - Venjubundin leti, meinar þú.
Ég plaga hann bara, svo ég get alveg eins plagað þig hér.
Þú þolir það.
Ég held að þér líki það. - Hættu þessu. Hættu.
Hvað ertu að gera? - Ég er að horfa á þig.
Ég meina, hvað ætlar þú þér?
Í lífinu? - Já.
Ég er að skrifa óperu. Ég er aðalpersónan.
Það er tímasóun.
Hvað ætti ég þá að gera?
Farðu að vinna fyrir afa þinn og gerðu eitthvað úr þér.
Þú ert ekki sanngjörn.
Hérna.
Þetta er mjög vel gert.
Hvenær gerðirðu þessa?
Þetta var daginn á ströndinni.
Fyrsta sinn sem ég hitti Fred.
Það er rétt.
Hvað er hann að gera?
Hann er í London í viðskiptaferð. Hann kemur eftir nokkrar vikur.
Ekki giftast honum.
Hvað?
Ekki giftast honum.
Af hverju ekki? - Þú veist af hverju ekki.
Nei.
Jú. - Nei. Laurie.
Hvað? - Þú ert að vera grimmur.
Hættu. - Hvernig er ég grimmur?
Ég hef verið fyrir aftan Jo alla mína ævi í öllu.
Og ég mun ekki vera manneskjan sem þú sættist á því þú getur ekki fengið hana.
Ég geri það ekki.
Ekki þegar ég hef eytt allri ævi minni í að elska þig.
Ég bý til mót af fæti mínum fyrir Laurie, svo hann muni að ég hafi fallega fætur.
Hr. Brooke skrifar að faðir sé veikburða en braggast samt.
Hr. Brooke segir líka að móðir sé hin besta hjúkrunarkona.
Ég óska að bréfin væru frá móður en ekki Hr. Brooke.
Ég er þakklát fyrir öll bréf.
Dökkfjólublái liturinn fer Hr. Laurence vel.
Ertu sammála, Amy? - Já, hönnunin er kæn.
Ég varð að þakka honum fyrir að leyfa mér að spila á píanóið hans.
Ég fer í bæinn að versla mat. Jo, geturðu fundið meiri eldivið?
Þið hafið ekki farið til Hummels. Við ættum að fara.
Bethy, við eigum varla fyrir mat í okkur. Ég þarf líka að klára þessa sögu.
Marmee sagði... - Hún sagði okkur að gera margt,
en við getum ekki gert allt.
Ég fer alltaf ein. Og þið gerið ekki verkefni ykkar.
Við gerum það. Við vinnum. - Engar áhyggjur. Við finnum tíma.
Það eru liðnar vikur.
Við förum bráðum. - Fóturinn er fastur! Ég næ honum ekki.
Hættu, Jo! Ég næ honum ekki út. Ég mun missa fótinn minn.
Fínt. Ég fer ein.
Halló. Fyrir Hr. Laurence.
Hérna kemur hún.
Beth, sjáðu hvað þeir gáfu þér!
Hérna er bréf frá gamla manninum. - Opnaðu.
Ó, Beth, sjáðu.
Jo, lestu bréfið. Ég get það ekki.
"Frk. Beth March, ég hef átt marga inniskó yfir ævina,
en aldrei átt par sem hefur passað mér eins vel og þitt.
Og það minnir mig alltaf á góða gjafarann.
Ég borga mínar skuldir og vona að þú þiggir þessa gjöf.
Þinn þakkláti vinur og auðmjúki þjónn, James Laurence."
Ó, Beth! - En fallegt. "Auðmjúki þjónn."
Er þetta ekki fallegt? - Sjáðu hvað það glansar!
Já. - Það er gull allan hringinn.
Skriftin hans er falleg. - Það er lítil skúffa hérna.
Herra, ég vil þakka þér fyrir...
Þú minnir mig...
svo mikið á litlu stelpuna mína.
Píanóið er þitt.
Ég hefði átt að gefa þér það fyrir löngu. - Takk fyrir.
Barnið mitt...
þú ert brennandi heit.
Hummel fjölskyldan er mjög veik.
Hún er að leggja sig.
Hvernig er hún? Eitthvað sem ég get gert? - Hvað er að?
Skarlatssótt. - Hvað er skarlatssótt?
Ég heimsótti Hummel fjölskylduna. Ungabarnið dó.
Hafið þið fengið hana áður?
Ég og Meg höfum það, ekki Amy. - Þá verður hún sent burt.
Ég vil ekki fara.
Kannski getur March frænka tekið hana. - Ég þoli hana ekki.
Það er þér fyrir bestu. - Sendum við eftir móður?
Nei, völdum henni ekki áhyggjum. - Ég hef aldrei óskað eftir fé meira en nú.
Við hjúkrum henni, og henni mun batna.
Henni mun batna.
"Pósthúsið í skóginum var frábær lítil stofnun
sem blómstraði fallega því margt fór í gegnum það.
Ljóð og súrar gúrkur, tónlist og piparkökur,
boðskort, skammaryrði og meira að segja hvolpar."
Þetta er um okkur. - Rétt.
Ég elska það. - Bara lítil saga.
Ólíkt því sem þú skrifar. - Of leiðinlegt?
Nei, þetta er mín uppáhalds. - Í alvöru?
Skrifaðu aðra. - Já, frú.
Haltu áfram. - Geri það.
Líka þegar ég er farin.
Ekki segja það. - Jo, ég verð að segja þér.
Nei.
Ég hef hugsað um þetta lengi og...
Og ég er ekki hrædd. - Nei.
Neibb.
Þetta er eins og þegar fjarar. Það fjarar rólega en er óstöðvandi.
Ég stoppa það.
Ég hef stoppað það áður.
Þér mun batna, föður mun batna,
og við verðum saman bráðum.
Við...
Við stoppum ekki vilja Guðs. - Guð hefur ekki mætt vilja mínum.
Það sem Jo vill, mun gerast.
Amy.
Komdu hingað.
Já?
Komdu, sestu.
Ef þú ert mjög góð, þá mun þessi Hringur tilheyra þér einn daginn.
Í alvöru? - Ef þú ert góð, ung dama áfram,
þá færðu hann kannski.
Þú ert von fjölskyldu þinnar núna.
Beth er veik, Jo er glötuð sál,
og Meg er víst skotin í auralausum kennara svo að...
þú verður að halda þeim öllum uppi.
Og fátæku foreldrum þínum í ellinni.
Svo þú verður að giftast vel.
Bjarga fjölskyldu þinni.
Allt í lagi, þetta er það sem ég vildi segja þér.
Þú getur farið aftur og málað litla málverkið þitt.
Halló, March frænka.
Laurence strákurinn var hérna.
Var hann?
Hvílík vonbrigði sem varð úr honum. Hlýtur að vera Ítalinn í honum.
Hvenær kemur hann aftur?
Hann er farinn.
Til London.
Af hverju?
Hvað þarftu að ræða við hann?
Ég sagði Fred Vaughn að ég myndi ekki giftast honum.
Meg.
Ég kem heim og hjálpa með börnin. Fyrirgefðu.
Ég hef áhyggjur af Beth. - Vertu áfram.
Ég bað um leyfi. Ég sé um börnin. - Ó, John.
Eitt í viðbót.
Sendu efnið til kjólameistarans sem fyrst.
Ég get það ekki. - Ekki annað orð.
Ég vil að þú fáir kjólinn.
Gamli jakkinn minn dugar annan vetur.
John... - Þetta er afgreitt.
John, ég get það ekki.
Ég seldi efnið til Sallie.
Gerðirðu það?
Ég vil ekki að þú sért óhamingjusöm.
Ég gæti það ekki.
John Brooke er eiginmaður minn.
Og ég er konan hans.
Hannah! Þetta er allt í lagi.
Hvað gerum við?
Sendum eftir móður þinni.
Marmee! - Blessi þig.
Hún er verri. Ég vissi ekki hvað ætti að gera.
Jo, hvernig er hún? - Stelpur mínar.
Elsku Beth mín.
Hannah, eldaðu tæra súpu. Jo, náðu í ís. Við þurfum að kæla þig.
Hver er með föður?
John var eftir.
Við þurfum að skipta um rúmföt.
Við ætlum að færa þig, elsku stelpan mín.
Sjáðu hana. - Svona.
Svona. Allt í lagi.
Ég veit.
Berstu, gerðu það.
Ekki fara hljóðlega.
Berstu.
Gerðu það, berstu til enda og vertu hávær
og ekki bara fara hljóðlega, Beth.
Marmee?
Jo.
Gleðileg jól, Beth.
Popp. Passaðu að það sé í miðjunni.
Ég veit. - Þú gerðir hliðarnar fyrst,
og þær eru ekki raðaðar fyrir poppið mitt, því ég er að búa til poppkrans.
Þú sóar skreytingum, og þær hanga ekki rétt.
Hliðarnar eru mikilvægastar. Ef það eru engar hliðar...
Hér er önnur jólagjöf fyrir March fjölskylduna.
Guð minn góður! Faðir! - Faðir!
Faðir!
Litlu konurnar mínar.
Hvað þið hafið vaxið.
Ó, Beth.
Gleðileg jól, elskan mín.
Gleðileg jól til ykkar allra. - Gleðileg jól, faðir.
Gleðileg jól.
Guði sé lof.
Guði sé lof að þú ert heima. - Guði sé lof fyrir þig.
Nú get ég verið þér reið í eigin persónu.
Ég trúi ekki að í dag er brúðkaupsdagurinn minn.
Hvað er að?
Ekkert.
Jo.
Við getum farið. Við getum farið núna.
Ég get þénað pening. Selt sögur.
Ég geri allt. Ég skal elda, þrífa, vinna í verksmiðju. Ég bý til líf fyrir okkur.
Jo... - Og þú ættir að vera leikkona
og eiga lífa á sviðinu.
Flýjum saman.
Ég vil gifta mig. - Ó, hvers vegna?
Því ég elska hann.
Þú munt fá leið á honum eftir tvö ár, og við verðum áhugaverðar að eilífu.
Þótt að draumar mínir eru aðrir en þínir, eru þeir ekki ómerkilegri.
Ég vil heimili.
Og fjölskyldu. Ég er viljug til að vinna og strita.
En ég vil gera það með John.
Ég hata að þú sért að fara frá mér.
Ekki fara.
Ó, Jo.
Ég er ekki að fara frá þér.
Og fyrir utan það...
mun einn daginn koma að þér.
Ég vil frekar vera frjáls piparmey og vera sjálfstæð.
Í alvörunni.
Ég trúi ekki að æskan sé liðin.
Hún hefði endað á einn eða annan hátt.
Og hve fallegur endir.
Hversu óhófleg loforð...
að gefa sig til að eiga hinn.
Hvílík gjöf.
Alltaf gefin áður en vitað er verð eða verðlaun.
Ég lýsi ykkur hjón.
Þú mátt kyssa brúðina.
Ég vil ekki valda vanda.
Þú þarft ekki að fylgja mér að vagninum.
Ég vil það gjarnan.
Ég vona að þú ert ánægð núna...
með að hafa eyðilegt líf þitt líkt og móðir þín þegar hún giftist föður þínum.
Elsku systir mín, þú ert of göfuglynd.
Og takk fyrir veislu dagsins. - Þér er velkomið.
Takk, March frænka.
Mér líkar ekki kossar.
Ó, fyrirgefðu.
Þú munt sjá eftir því þegar þú prófar ást í kofa og það mistekst.
Það getur ekki verið verra en það sem sumt fólk finnur í stórum húsum.
Ég skil vel meiningu þína, frú.
Ég missi ekki af neinu.
Við vitum það.
Og þú hefur ekki alveg rangt fyrir þér.
Ég hef kannski ekki alltaf rétt fyrir mér, en ég hef aldrei rangt fyrir mér.
Og hér er eini heilbrigði meðlimur fjölskyldunnar.
Ég get ekki meira af þessu.
Ég veit. - Þú getur ímyndað þér.
Marmee, Marmee, Marmee!
Hvað? - March er að fara til Evrópu.
Hún vill að ég fari með henni!
Það er frábært!
Nú veit ég hví ég eyddi öllum stundum lesandi fyrir hana.
Nei, hún vill að ég fari.
Sem ferðafélagi hennar.
Til Evrópu, með þér?
Já, hún vill að ég vinni í list og frönsku, auðvitað.
Þér líkar ekki franska, er það?
Það er frábært, Amy.
Faðir! Ég er að fara til Evrópu!
Meg er gift.
Amy er að fara til Evrópu.
Nú þegar þú ert útskrifaður, ferð þú í langt frí.
Ég er ekki góð eins og Beth, ég er reið og eirðarlaus.
Þú þarft ekki að vera hér, Jo.
Ættum við að flýja og verða sjóræningar?
Nei. - Þetta er gagnslaust, Jo.
Ekki. - Við verðum að ræða það.
Nei. - Ég hef elskað þig
síðan ég kynntist þér. Ég stjórna því ekki.
Ég reyndi að sýna þér og þú vildir ekki leyfa mér. - Nei.
En þú verður að heyra það núna og svara mér, því ég get ekki haldið áfram svona!
Gerðu það, ekki. - Ég hætti í snóker.
Ég hætti öllu sem þér líkaði ekki og er glaður með það.
Það er í lagi, og ég beið og kvartaði aldrei því að ég...
Ég hélt þú myndir elska mig, Jo.
Ég veit að ég er ekki nógu góður,
og ég er ekki einhver mikill maður... - Jú. Þú ert mikið betri en ég.
Og ég er þakklát fyrir þig og svo stolt af þér og ég...
Ég sé ekki hví ég get ekki elskað þig eins og þú vilt.
Ég veit ekki af hverju.
Geturðu það ekki?
Nei, ég get það ekki.
Ég get ekki breytt líðan minni...
og það væri lygi að segja að ég gæti það.
Mér þykir það svo leitt.
Mér þykir það leitt, en ég stjórna því ekki.
Ég get ekki elskað aðra. Ég elska bara þig.
Það væri hræðilegt ef við giftumst.
Það væri það ekki. - Við yrðum vesæl.
Jo, ég væri fullkominn engill. - Ég get það ekki!
Ég hef reynt. Ég get það ekki. - Hví búast allir við því þá?
Hví býst fjölskyldan þín og afi minn við því? Hví segirðu þetta? Segðu já.
Verum hamingjusöm saman, Jo! - Ef ég játa þér ekki af alvöru, þá segi ég ekkert.
Þú sérð að ég segi satt á endanum og munt þakka mér fyrir það.
Ég vil frekar hengja mig.
Teddy. - Ég vil frekar deyja.
Teddy, ekki segja það.
Teddy.
Þú munt finna yndislega, afrekaða stelpu
sem mun elska þig og dá
og mun vera góð húsfrú í fína húsinu þínu, en ég get það ekki.
Jú, víst. - Horfðu á mig.
Ég er ófríð, vandræðaleg og skrýtin. - Ég elska þig.
Þú myndir skammast þín fyrir mig. - Ég elska þig.
Við myndum rífast, því við getum ekki að því gert núna.
Ég myndi hata yfirstéttina, þú myndir hata skrif mín, og við værum vansæl.
Við myndum óska að við gerðum það ekki, og allt væri hræðilegt.
Eitthvað fleira?
Nei, ekkert. - Allt í lagi.
Fyrir utan að...
Teddy, ég held ég muni aldrei gifta mig.
Ég er ánægð eins og ég er,
og ég elska frelsi mitt of mikið til að gefa það í flýti.
Þú hefur rangt fyrir þér, Jo. - Nei.
Ég held þú munir giftast. Þú munt finna einhvern og elska hann.
Og þú munt lifa og deyja fyrir hann því það er þinn vilji.
Og ég mun fylgjast með.
Ég vil ekki trufla skrif þín.
Ég geri það ekki lengur.
Það bjargaði henni ekki.
Þú ert of einmana hér, Jo.
Viltu ekki fara aftur til New York? Hvað með Friedrich, vin þinn?
Hét hann það ekki? - Nei.
Ég eyðilagði vináttu okkar með skapinu mínu eins og allt.
Ég sé hann ekki aftur.
Ég efast um að það myndi aftra alvöru vini.
Ég óska að það væri rétt.
Ef ég væri stelpa í bók, væri allt svo auðvelt.
Gefið upp heiminn auðveldlega.
Laurie er að koma heim.
Ó, er það?
Það kom bréf frá Amy. Hún er að koma heim.
Hún er niðurbrotin yfir Beth.
March frænka er mjög veik, þannig að Laurie mun fylgja þeim.
Fallegt af honum.
Hvað er að? - Ég veit það ekki.
Ég hef ávallt verið sátt með fjölskylduna.
Ég skil það ekki.
Kannski...
var ég of fljót að neita honum.
Laurie.
Elskarðu hann?
Ef hann myndi spyrja mig aftur, held ég að ég myndi segja já.
Heldurðu að hann spyrji mig aftur? - En elskarðu hann?
Ég vil frekar vera elskuð.
Ég vil vera elskuð.
Það er ekki það sama og að elska.
Ég veit.
Veistu, mér líður...
Mér líður eins og...
konur, þær...
þær hafa huga og sál í auk við hjörtu.
Og þær hafa drifkraft og hæfileika í auk við fegurð.
Ég er svo þreytt á fólki sem segir að ást sé það eina fyrir konur.
Ég er svo þreytt á því.
En ég er svo einmana.
Gat ekki leyft þér að ferðast ein með March frænku þegar hún er svo veik.
Þó þú hatir mig.
Ég hata þig ekki, Laurie.
Beth var sú besta af okkur.
Ég mun ekki giftast Fred.
Ég heyrði það.
Og þú ert ekki skuldbundinn því að segja neitt eða gera neitt.
Ég elskaði hann ekki.
Við þurfum ekki að ræða það eða neitt.
Elsku Teddy,
ég sakna þín meira en ég get lýst.
Ég hélt að það yrðu mín verstu örlög að verða eiginkona.
Ég var ung og vitlaus.
En nú hef ég breyst.
Mín verstu örlög væru að lifa lífi án þín.
Það var rangt af mér að neita þér og flýja til New York.
Ostrur!
Humrar!
Jo.
Vaknaðu.
Teddy! Þú ert kominn. - Ertu glöð að sjá mig þá?
Já.
Ég var áhyggjufullur.
Komdu og sestu.
Hvernig er Amy? Pirraði hún þig alla leiðina frá Evrópu?
Já, en mér líkar það.
Hvar er hún? Kom hún heim?
Móðir þín er með henni hjá Meg. Við stoppuðum á leiðinni.
Það er engin leið að ná konunni minni úr klóm þeirra.
Hvað?
Ég klúðraði því. Þetta átti að vera óvænt.
Við vorum trúlofuð og vildum bíða, en við erum núna hjón.
Þú og Amy?
Já.
Eruð þið ástfangin?
Já.
Ég vil segja eitt og setja það svo til hliðar að eilífu.
Ég hef alltaf elskað þig.
En ást mín til Amy er öðruvísi.
Og ég held...
að þú hafðir rétt fyrir þér Við hefðum drepið hvort annað.
Já.
Því var ætlað að vera svona.
Ó, Teddy.
Þú ert sú eina sem kallar mig það.
"Teddy."
Hvað kallar Amy þig?
"Lávarður minn."
Það hljómar eins og hún.
Þú verðskuldar það.
Getum við enn verið vinir, Jo?
Auðvitað, drengur minn. Ávallt.
Hún er myndlistakona.
Ertu spennt?
Sagði Laurie þér?
Já, já.
Amy, ég er samgleðst þér svo.
Þessu var ætlað að vera.
Ó, ég er svo fegin. Takk fyrir.
Ég vildi skrifa þér, Jo.
Ég vildi útskýra, en það gerðist svo hratt.
Ég var hrædd um að þú yrðir reið mér.
Nei. - Ertu ekki reið?
Lífið er of stutt til að vera reið systrum sínum.
Ég sakna hennar mjög.
Ég veit.
Takk fyrir.
Hr. Laurence.
Jo.
Ó, Jo.
Ég gat ekki fengið mig til að...
Húsið er ekki eins án hennar og...
ég gat ekki farið inn vitandi að hún væri ekki þar.
Ég veit ég er ekki jafn góð og systir mín,
en þú veist að ég er vinur sem þú getur reitt þig á.
Allt í lagi.
FYRIR BETH
Kæri Hr. Dashwood,
meðfylgjandi eru fyrstu kaflar af verki sem ég byrjaði að vinna að.
Það gæti hentað sem saga fyrir ungt fólk, en ég held að hún gæti verið leiðinleg.
En sendi ég þér hana ef hún skyldi vera einhvers virði, þó ég efi það.
Jo March.
Ég hélt hún hataði mig.
Hún hefði getað hatað þig og samt gefið þér húsið.
Hvað með þig og John?
Við getum ekki séð um svona stórt hús. Það er of stórt.
Ég ætti að selja það, en ég vil helst láta March frænku snúa í gröfinni sinni.
Það væri í lagi mín vegna. - Ágætis snúningur.
Smá snúning, ekkert hræðilegt.
Hvað muntu gera?
Ég vil opna skóla.
Við áttum aldrei almennilegan skóla og nú eru til kvennaháskólar.
Það ætti að vera skóli. Fyrir Daisy.
Hvað mun Daisy gera? - Ég opna skóla fyrir bæði kynin.
Hvað með skrifin?
Hvað með það? - Að hverju ertu að vinna?
Ég byrjaði á einhverju, en það er ekki mjög gott.
Öllum líkar skrif þín. - Nei, það er ekki rétt.
Mér líkar skrif þín.
Það er um lífið okkar.
Og?
Hver hefði áhuga á sögu
um vandamál og gleði heimilis?
Það hefur ekki ekta mikilvægi.
Kannski virðist það ómerkilegt því lítið er skrifað um það.
Nei, skrif ákveða ekki mikilvægi, heldur endurspeglar það.
Ég held ekki.
Að skrifa þau eykur mikilvægi þess.
Hvenær varðst þú svona vitur?
Ég hef alltaf verið það. Þú varst of upptekin við að sjá galla mína.
Sem voru auðvitað aldrei til staðar.
Kæra fröken March,
ég las kaflana sem þú sendir og ég er sammála um að þeir eru ekki efnilegir.
En vinsamlegast sendu fleiri hneykslissögur ef þú átt svoleiðis.
Eða, skal ég segja, vinur þinn getur það.
Afsakið fyrir brandarann.
Réð ekki við mig.
Jo, komdu niður!
Á leiðinni!
Ég er hungruð.
Þú vilt kannski bíða... - Svo svöng.
En, elskan, þú ert með gest.
Ég þekki engan.
Afsakið truflunina...
Þetta er þú.
Halló.
Halló. Ég heiti Josephine March.
Ég er Jo. - Josephine, er það þú?
Velkomin. Þetta eru Kitty og Minnie.
Ég sé að þú hefur hitt prófessorinn okkar. Og hann er mjög afrekaður maður.
Móðir þín segir að þú ert rithöfundur.
Ég held dagbók.
Við höfum mikið af áhugaverðu fólki hérna og Evrópumönnum...
Jo, ég vona að það sé í lagi að ég fékk heimilisfang þitt frá Frú Kirke.
Hver er þetta? Hver ertu?
Afsakið truflunina. Ég var í nágrenninu og mér datt í hug að...
En ég skal fara. - Nei, nei.
Vertu áfram. Það er nóg pláss.
Getur einhver sagt mér hver þetta er?
Ég vil ekki vera byrði.
Þú ert engin byrði.
Já, auðvitað. - Ég er Laurie.
Hver ertu? - Ég er Friedrich Bhaer.
Við bjuggum í sama gistihúsi í New York.
Jo, hann er mjög myndarlegur.
Ætlarðu að vera í New York?
Nei. Mér var boðin prófessorstaða í Kaliforníu.
Og þar sem það er ekkert að halda í mig hér,
þá hélt ég að ég myndi halda vestur.
Það er nýtt þar, og þeir eru ekki vandafundnir um innflytjendur.
Kannski ætti ég að fara vestur.
Þú ert ekki innflytjandi, kannski ættirðu að vera heima.
Ég ætla að fara!
Jo!
Joseph, ekki Josephine.
Nokkuð vel, reyndar.
Þetta er fallegt hljóðfæri.
Hver ykkar spilar?
Það var Beth, systir mín.
Við spilum allar smá, en...
En engin vel eins og hún.
Það er mjög erfitt að missa systur.
Mér samhryggist.
Spilar þú? - Já. Ég geri það.
Það myndi gleðja okkur mikið að heyra þig spila núna.
Hún myndi ekki vilja að píanóið stæði hljótt.
Ég vil ekki móðga.
Ekki að neinu leyti.
Það var ánægjulegt að hitta þig. - Sömuleiðis. Bless.
Það var mjög ánægjulegt, Hr. Bhaer.
Bless, Laurie. - Bless.
Takk fyrir allt. - Gott að fá þig.
Ef þú kemur til Kaliforníu, þá væri gaman að sjá þig.
Ég veit ekki hvort ég geri það, en takk.
Jæja, bless.
Bless.
Hvað?
Hví horfið þið á mig svona?
Yndislegur maður. Ég vona að hann komi aftur.
Hann væri frábær vinur fyrir mig.
Faðir, hann var ekki hér fyrir þig! - Ekki?
Jo, þú elskar hann. - Hvað?!
Ég geri það ekki. - Jú, víst!
Ég er ekki jafn gáfuð og þú, en ég sé það augljóslega. Þú elskar hann.
Elskar hún hann ekki? - Þú elskar hann.
Ég hef aldrei séð þig svo glaða. Hvað er ást annars?
Þú ferð á eftir honum. Undirbúðu hestana. Við náum honum.
Ég kem líka. - Nei, ég fer ekki.
Jú, víst. Amy hefur rétt fyrir sér.
Ég er hissa að ég er að búa vagn svo Jo March elti mann, en mér líkar það.
Hann flytur til Kaliforníu. - Bull!
Hann grátbað um ástæðu til að vera. - En það er rigning.
Það skiptir ekki. Komdu með mér.
Ég þarf að laga þig. - Jo.
Laurie, hættu að standa þarna og gerðu hestana til. Takk fyrir.
Þú spyrð aldrei um móður mína þó þú veist að ég sé hana.
Ég geng út frá því að hún er á lífi.
En ég spyr um móður þína.
Ég hef ekki hugmynd um af hverju.
Þú snýrð út úr viljandi.
Það er rétt.
Hvað er þetta? Hvað vilja þau? - Ég hef ekki hugmynd.
Faðir, birtirðu þetta? - Hvað kom fyrir "litlu konurnar"?
Segðu að þú sért með restina af bókinni.
Hvað?
Ég er að reyna að laga hárið.
Stoppaðu. Stoppaðu vagninn.
Bíddu! - Stoppaðu vagninn!
Stopp. Allt í lagi, út. Farðu. - Farðu.
Farðu! - Jo, hárið þitt!
Kysstu hann af ástríðu!
Veistu, ég skil ekki af hverju hún giftist ekki nágrannanum.
Nágranninn giftist systur hennar.
Rétt, auðvitað.
Hverjum giftist hún? - Engum.
Hún giftist engum af þeim.
Nei.
Nei! Nei, það virkar ekki.
Hún segir alltaf að hún vill ekki giftast. - Hverjum er ekki sama?
Stelpur vilja sjá konur gifta sig, ekki samræmar. - Það er ekki rétti endirinn.
Rétti endirinn er sá sem selur.
Treystu mér.
Ef þú ákveður að enda fallegu bókina þína með hetjuna þína sem piparmey,
þá mun enginn kaupa hana.
Ekki þess virði að prenta.
Hjónaband er víst alltaf fjárhagssamningur, líka í skáldskap.
Þetta er rómantík.
Það er málamiðlun. - Endaðu það svona, gerðu það.
Allt í lagi.
Farðu! - Jo, hárið þitt!
Kysstu hann af ástríðu!
Þú lítur svo fallega út! - Áfram, Jo!
Jo!
Ég vil ekki að þú farir. Ég vil að þú sért hér.
Er það? - Já.
Ég myndi aldrei fara ef þú óskaðir þess.
Nei, ég vil að þú verðir hér. - Ég get ekkert gefið þér, Jo.
Það skiptir ekki máli.
Hendur mínar eru tómar.
Þær eru ekki tómar.
Ég elska þetta.
Þetta er rómantískt.
Þetta er mjög hjartnæmt.
Mjög tilfinningalegt.
Takk fyrir. - Við getum kallað kaflann...
"Undir regnhlífinni".
Það er gott. - Fullkomið.
Nú er spurning með samninginn.
Ég skal gefa þér fimm prósent af höfundalaununum.
Þannig ég fæ fimm prósent af hagnaðinum.
Fimm prósent af nettó hagnaðinum eftir að ég hef fengið fyrir kostnaði.
Hvað með greiðslu fyrirfram?
Ég er að taka áhættuna með því að prenta bókina.
Já, en þetta er bókin mín.
Ef hún selur vel þá þénum við bæði.
Ef ekki, þá helst ég á floti.
Ég fæ þá ekkert ef hún selst ekki.
Nei, ég gef þér 500 dollara núna til að kaupa höfundaréttinn.
Höfundaréttinn?
Réttinn fyrir endurprentun og svona.
Framhöld, karaktera fyrir aðrar sögur.
Væri það einhvers virði? - Einungis ef hún selst.
Ég skil. Virðist vera eitthvað sem ég vil eiga, ekki satt?
Sagðirðu ekki að fjölskyldan þín þyrfti peningana sem fyrst?
Því vildi ég fá greiðslu fyrir fram.
Nei, það er of mikil áhætta. Ég borga bara höfundaréttinn.
Þú heldur 500 dollurunum, og ég held höfundaréttinum.
Og ég vil tíu prósent af höfundalaununum.
Fimm prósent. Það er mjög gjafmilt.
Níu prósent. - Sex prósent og það er það eina.
Herra, ef ég sel hetjuna mína í hjónaband fyrir fé, þá skal ég fá hluta af því.
Sex komma sex prósent.
Samþykkt.
Og þú þarft ekki að ákveða með höfundaréttinn núna.
Nei, ég er ákveðin.
Ég vil eiga mína eigin bók.
Hvar er hún? - Hún er komin, allir!
PLUMFIELD AKADEMÍAN 1871
Komið!
Sjáið hvort þið getið gert B.
Subrip by Skari11
Íslenskur texti: Helga Bryndís Ernudóttir